Elementy HTML zbudowane z dwóch tagów, czyli z tagu otwierającego zawartość elementu HTML oraz z tagu zamykającego zawartość elementu HTML stanowią klarowną informację dla nas oraz dla przeglądarki internetowej, gdzie zaczyna się oraz gdzie kończy się zawartość posiadana przez dany element HTML.
Przykład:
<!DOCTYPEHTML><html><head><title>Moje ulubione rzeczy</title></head><body><article><h1>Mój ulubiony kolor</h1><p>Moim ulubionym kolorem jest kolor <b>błękitny</b>.</p><p>Ponieważ błękitny to kolor nieba.</p></article></body></html>
Każdy z zaprezentowanych elementów HTML posiada swój własny tag otwierający zawartość (na przykład <p>) oraz swój własny tag zamykający zawartość (na przykład </p>).
Tag zamykający zawartość niektórych elementów HTML w niektórych sytuacjach może zostać pominięty. Na przykład tag zamykający zawartość elementu p może zostać pominięty, gdy następnym w kolejności elementem HTML występującym po danym elemencie p (w kodzie HTML danego dokumentu HTML) jest element p lub jeżeli po wspomnianym elemencie p nie występuje żadna inna zawartość, która z założenia miałaby należeć do elementu rodzica wspomnianego elementu p.
Przykład:
Tag zamykający zawartość pierwszego elementu p mógł zostać pominięty, ponieważ następnym w kolejności elementem HTML występującym po pierwszym wspomnianym elemencie p (w naszym przykładowym kodzie HTML) jest element p.
Tag zamykający zawartość drugiego elementu p mógł zostać pominięty, ponieważ w naszym przykładowym kodzie HTML po wspomnianym elemencie p nie występuje żadna inna zawartość, która z założenia miałaby należeć do elementu rodzica wspomnianego elementu p, którym to elementem rodzicem w tym wypadku jest element article.
Ponadto tag otwierający zawartość niektórych elementów HTML w niektórych sytuacjach również może zostać pominięty.
Przykład:
W naszym przykładzie tag otwierający zawartość elementu html mógł zostać pominięty, ponieważ pierwszą rzeczą, jaka występuje w zawartości wspomnianego elementu html nie jest komentarz języka HTML.
Ponadto tag zamykający zawartość elementu html również może zostać pominięty w niektórych sytuacjach.